การวินิจฉัย MCAS | รายละเอียดสำหรับ MCAS

สาม เกณฑ์ฉันทามติ

กรอบงานที่ใช้กันอย่างแพร่หลายต้องใช้องค์ประกอบทั้งสามร่วมกัน การประชุมหนึ่งหรือสองครั้งนั้นไม่เพียงพอ และนี่คือจุดที่การทำงานจำนวนมากหยุดชะงัก

ประการแรก รูปแบบอาการ. อาการจะต้องเกิดขึ้นซ้ำเป็นตอนๆ และต้องเกี่ยวข้องกับระบบอวัยวะตั้งแต่ 2 ระบบขึ้นไป การผสมผสานโดยทั่วไป ได้แก่ ผิวหนังที่มีระบบทางเดินอาหาร หรือระบบหัวใจและหลอดเลือดร่วมกับระบบทางเดินหายใจ ปัญหาที่ถูกจำกัดอยู่ในระบบเดียว หรือปัญหาที่คงที่มากกว่าที่จะผันผวนนั้นไม่เหมาะสม

ประการที่สอง หลักฐานที่เป็นรูปธรรมของการปล่อยตัวกลางไกล่เกลี่ยแมสต์เซลล์ ซึ่งหมายความว่าการตรวจวัดในห้องปฏิบัติการ โดยส่วนใหญ่แล้วการเพิ่มขึ้นของซีรั่มทริปเตสในระหว่างเหตุการณ์หนึ่งๆ เมื่อเทียบกับการตรวจวัดพื้นฐานที่ไม่มีอาการของผู้ป่วยเอง หรือการเพิ่มขึ้นของสารไกล่เกลี่ยในปัสสาวะ เกณฑ์ทริปเตสในการใช้งานทั่วไปคือเพิ่มขึ้นสูงกว่าค่าพื้นฐานอย่างน้อย 20% บวกเพิ่มอีก 2 นาโนกรัม/มล.

ทำไมผลลัพธ์ถึงมา
กลับ ปกติ

การทดสอบผู้ไกล่เกลี่ยเชิงลบไม่ได้ตัด MCAS ออกไปด้วยตัวเอง และการทำความเข้าใจว่าเหตุใดจึงป้องกันไม่ให้เกิดความท้อแท้โดยไม่จำเป็น

การทดสอบจะวัดสารเคมีที่มีครึ่งชีวิตสั้น ทริปเทสจะถึงจุดสูงสุดภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังจากเกิดปฏิกิริยาแล้วตกลงไป สารในปัสสาวะจะคงอยู่นานขึ้นแต่ยังคงสะท้อนถึงช่วงที่จำกัด หากเก็บตัวอย่างระหว่างตอนต่างๆ อาจไม่มีอะไรเพิ่มขึ้นให้ค้นหา ไม่ใช่เพราะไม่เคยมีการกระตุ้นเกิดขึ้น แต่เนื่องจากไม่สามารถวัดได้อีกต่อไป

ปัญหาในการจัดการที่อธิบายไว้ข้างต้นทำให้เกิดสิ่งนี้ ระหว่างการเก็บตามเวลาที่ผิดและตัวอย่างที่เสื่อมโทรม ส่วนแบ่งจำนวนมากของผลลัพธ์เชิงลบในรายงานและบัญชีผู้ป่วยถือเป็นความล้มเหลวทางเทคนิคมากกว่าการไม่มีโรคอย่างแท้จริง