Kaynaklar - Teşhis
Standart
İlk olarak semptom modeli. Semptomlar tekrarlayan ve epizodik olmalı ve iki veya daha fazla organ sistemini kapsamalıdır. Tipik kombinasyonlar arasında cilt ile mide-bağırsak veya kardiyovasküler ile solunum bulunur. Tek bir sistemle sınırlı olan veya dalgalanma yerine sabit olan bir sorun uygun değildir.
İkincisi, mast hücre aracısı salınımının nesnel kanıtı. Bu, bir laboratuvar ölçümü anlamına gelir; çoğunlukla hastanın kendi semptomsuz başlangıç düzeyine kıyasla bir epizod sırasında serum triptazında bir artış veya idrardaki yüksek aracı metabolitler. Yaygın kullanımdaki triptaz eşiği, taban çizgisinin en az %20 üzerine artı ilave 2 ng/mL'lik bir artıştır.
Üçüncüsü, mast hücrelerini hedef alan tedaviye yanıt. H1 ve H2 antihistaminiklerinde, mast hücre stabilizatörlerinde veya ilgili ajanlarda iyileşme tanıyı destekler. Bu kriter, özellikle arabulucu testinin sonuçsuz kaldığı durumlarda, uygulamada gerçek bir ağırlık taşır.
Bunların yanı sıra, aynı tabloyu oluşturabilecek diğer koşullar da hariç tutulmalıdır; mast hücrelerinin aşırı fazlalığını içeren ve farklı şekilde araştırılan mastositoz dahil. Bu çerçevenin çeşitlerinin mevcut olduğunu ve uzmanların ikinci kriteri ne kadar sıkı uyguladıkları konusunda farklılık gösterdiğini unutmayın; Bir klinisyenin yaklaşımı burada açıklanandan makul ölçüde farklı olabilir.
Üç kriter bir arada. İkincisi - nesnel kanıt - çoğu teşhis yolculuğunun durduğu yerdir ve genellikle hastanın bu duruma sahip olmamasından ziyade teknik nedenlerden dolayıdır.
Serum triptaz en yerleşik belirteçtir. Yorumlanabilir olması için iki ölçüm gerekir: biri reaksiyon sırasında veya hemen sonrasında alınır, diğeri başlangıçta semptomlar sakin olduğunda alınır. Tek bir izole değere göre hareket etmek zordur çünkü önemli olan mutlak sayıdan ziyade bireyin kendi temel çizgisindeki değişimdir. Akut numune reaksiyonun başlamasından yaklaşık bir ila dört saat sonra alınmalı ve başlangıç numunesi semptomların düzelmesinden en az 24 saat sonra alınmalıdır.
24 saatlik idrar toplama aracı metabolitleri ölçün - en yaygın olarak N-metilhistamin, prostaglandin D2 veya metaboliti 11-beta-prostaglandin F2-alfa ve lökotrien E4. Bunlar, tek bir kan alımından daha uzun bir pencere yakalar ve bir anlık görüntünün kaçıracağı aktivasyonu tespit edebilir. İdeal olarak semptomatik bir dönemde başlanmalıdırlar.
İşleme gereklilikleri katıdır ve sonuçların yanlışlıkla negatif gelmesinin en yaygın nedeni bunlardır. Bu aracıların birçoğu oda sıcaklığında kararsızdır. Numunelerin genellikle hemen soğutulması, toplama işlemi boyunca soğuk tutulması ve hızlı bir şekilde işlenmesi gerekir. Prostaglandin örnekleri özellikle kırılgandır. Tezgahın üzerinde bırakılan veya sıradan bir taşıma aracıyla gönderilen bir numune, gerçekten tepki veren bir hastadan normal bir sonuç üretebilir.
Bu nedenle, işlem protokolünün siparişi veren klinisyen ve laboratuvar ile teyit edilmesi faydalı olacaktır. önce beklenmedik bir sonuçtan sonra değil, toplama. Her genel laboratuvar bu testleri rutin olarak yürütmez ve her toplama kiti yeterli talimatlarla birlikte gelmez.
Test Etmeden Önce
Yorumlama
Testler yarı ömrü kısa olan kimyasalları ölçer. Triptaz reaksiyondan sonraki birkaç saat içinde zirveye ulaşır ve sonra düşer; idrar metabolitleri daha uzun süre kalıcıdır ancak yine de sınırlı bir pencereyi yansıtır. Örnek bölümler arasında alınırsa, bulunacak hiçbir şey yüksek olmayabilir; bunun nedeni aktivasyonun hiç gerçekleşmemiş olması değil, artık ölçülemez olmasıdır.
Negatif bir arabulucu testi tek başına MCAS'yi dışlamaz ve bunun nedenini anlamak, büyük ölçüde gereksiz cesaret kırıklığını önler.
Testler yarı ömrü kısa olan kimyasalları ölçer. Triptaz reaksiyondan sonraki birkaç saat içinde zirveye ulaşır ve sonra düşer; idrar metabolitleri daha uzun süre kalıcıdır ancak yine de sınırlı bir pencereyi yansıtır. Örnek bölümler arasında alınırsa, bulunacak hiçbir şey yüksek olmayabilir; bunun nedeni aktivasyonun hiç gerçekleşmemiş olması değil, artık ölçülemez olmasıdır.
Yukarıda açıklanan kullanım sorunları bunu daha da artırmaktadır. Yanlış zamanda toplama ve bozulmuş numuneler arasında, literatürdeki ve hasta raporlarındaki olumsuz sonuçların önemli bir kısmı, gerçek hastalık yokluğundan ziyade teknik başarısızlıklardır.
Bunların hiçbiri testin atlanması gerektiği anlamına gelmez. Nesnel kanıtlar tanıyı önemli ölçüde güçlendirir, tedaviye erişimi açar ve sigorta ve konaklama açısından önemlidir. Bu, normal bir sonucun, soruyu kapatmak yerine zamanlama ve işleme hakkında bir konuşmayı ve muhtemelen bir reaksiyon sırasında tekrarlanan bir girişimi teşvik etmesi gerektiği anlamına gelir.
Yazılı bir semptom geçmişini organize edin organ sistemine göre kronolojik olarak değil. Deri, gastrointestinal, kardiyovasküler, solunum ve nörolojik semptomları gruplar halinde listelemek, çoklu sistem modelini anında görünür hale getirirken, anlatısal bir anlatım onu gizleme eğilimindedir.
Tuttuysanız tetikleyici günlüğünüzü getirin - bkz. Tetikleyiciler ne kaydedileceği için. Zamanlaması ve ciddiyeti ile belgelenmiş epizodlar, klinisyene üzerinde çalışabileceği somut bir şeyler verir ve ilk kriterin gerektirdiği epizodik modeli oluşturmaya yardımcı olur.
Negatif olanlar da dahil olmak üzere önceki test sonuçlarını getirin. Normal alerji panelleri, önemsiz endoskopiler ve net kardiyak incelemeler bilgilendiricidir: bunlar dışlama sürecinin bir parçasıdır ve daha önce yapılmış testlerin tekrarından kaçınırlar.
Doğrudan arabulucu test zamanlaması ve numune işleme hakkında bilgi alın. Bu makul bir sorudur, süreci anladığınızı gösterir ve kullanılabilir bir sonuç elde etme şansını önemli ölçüde artırır.
Negatif olanlar da dahil olmak üzere önceki test sonuçlarını getirin. Normal alerji panelleri, önemsiz endoskopiler ve net kardiyak incelemeler bilgilendiricidir: bunlar dışlama sürecinin bir parçasıdır ve daha önce yapılmış testlerin tekrarından kaçınırlar.